Mijn gelijk en ons geluk

Over moeiten en kansen van verschillen in de gemeente PIET SCHELLING Dr. P. Schelling is emerituspredikant en publicist. Recentelijk schreef hij ‘Mijn geluk en ons gelijk. Omgaan met verscheidenheid in de gemeenten’ (126 blz.) en ‘Vreemd en bizar. Lastige bijbelverhalen’ (112 blz.). Beide boeken zijn uitgegeven bij Boekencentrum, Zoetermeer. Stel dat u tot een gemeente behoort waarin iedereen hetzelfde denkt en gelooft. Op elke vraag geven alle gelovigen hetzelfde antwoord. Allemaal houden ze van dezelfde muziek en liederen. Over de liturgie ontstaat nooit discussie. Er is geen verschil in visie op het beleid van de kerk. Stel je voor een gemeente, waarin op elke preek na afloop met dezelfde instemming of afkeuring wordt gereageerd. De kerkenraadsvergaderingen duren minder dan een uur, omdat alle leden dezelfde mening zijn toegedaan. Je eerste reactie is misschien: wat lijkt me dat heerlijk! Want je ervaart dat besluiten soms moeizaam tot stand komen. Je ziet dat er over sommige thema’s grote verdeeldheid is. Meer dan eens heb je het gevoel dat het nooit goed is. En dan is die euforie over de eenstemmige gemeente begrijpelijk. Maar als je doordenkt over een gemeente met slechts één kleur, dan welt er al snel een sterk vermoeden van saaiheid op. Alleen maar ja-knikkers of nee-schudders is funest voor onze ontwikkeling, groei en fantasie. Er is onvoldoende uitdaging en aansporing. Die ene kleur, die op een soort kleurloosheid lijkt, is de dood in de pot. V
Schrijf u in of log in om de rest van dit artikel te lezen.